วิธีเขียนพรอมต์สร้างเพลงด้วย AI ให้ได้เพลงที่ใช่

สองคนขอให้ AI ทำ “เพลงรัก” เหมือนกัน คนแรกได้เพลงที่ฟังเหมือนเสียงรอสายคอลเซ็นเตอร์ อีกคนได้เพลงที่แฟนขอให้เปิดซ้ำอีกรอบ โมเดลตัวเดียวกัน แต่พรอมต์ไม่เหมือนกัน

พรอมต์เพลงไม่ใช่คำค้นในกูเกิล มันคือบรีฟ ไม่กี่ประโยคที่คุณจะเล่าให้นักแต่งเพลงฟังตอนนั่งกินกาแฟด้วยกัน มาดูกันว่าเขียนอย่างไร

สี่ส่วนของพรอมต์เพลงที่ดี

1. ทำให้ใคร

ชื่อคนหนึ่งชื่อทำงานได้มากกว่าคำคุณศัพท์ทั้งหมด “เพลงรักให้มิ้นท์” ก็ส่วนตัวกว่า “บัลลาดโรแมนติก” แล้ว ถ้าไม่ได้ทำให้ใครคนใดคนหนึ่ง ก็บอกไปว่าทำไว้ใช้กับอะไร เช่น ทริปขับรถเที่ยว เพลงเดินเข้างานแต่ง หรือเพลย์ลิสต์ออกกำลังกาย

2. เกิดอะไรขึ้น

เพลงคือเรื่องเล่า ให้มันมีหนึ่งช่วงเวลาที่จะสร้างเพลงขึ้นมารอบ ๆ ได้

• “เราเจอกันตอนฝนตกหน้าร้านหนังสือเล็ก ๆ ที่เชียงใหม่”
• “เธอย้ายไปทำงานที่ญี่ปุ่น เราคบกันแบบทางไกลอยู่สองปี”
• “เป็นเพื่อนกันตั้งแต่โดนทำโทษยืนหน้าเสาธงด้วยกันตอน ม.1”

3. ควรรู้สึกแบบไหน

คำบอกอารมณ์กำหนดทุกอย่าง ตั้งแต่ทำนอง จังหวะ ไปจนถึงวิธีร้อง เลือกคำให้แม่น อบอุ่นและใกล้ชิด ไม่เหมือน ยิ่งใหญ่และฮึกเหิม และ หวานปนเศร้า ก็ไม่ใช่แค่ เศร้า

4. รายละเอียดที่ไม่มีใครรู้

นี่คือสิ่งที่ทำให้คนฟังหยุดแล้วถามว่า “รู้ได้ไงเนี่ย” ชื่อเล่น นิสัยติดตัว หรือมุกที่รู้กันแค่สองคน

สิ่งที่ฉันรักที่สุดคือเธอหัวเราะมุกตัวเองก่อนจะเล่าถึงตอนขำเสมอ

ประโยคแบบนี้กลายเป็นชื่อเพลงตัวอย่างเพลงหนึ่งของเรา Laugh Before The Punchline

ก่อนและหลังแก้

ก่อน “เพลงสนุก ๆ เกี่ยวกับหมาของฉัน”

หลัง “เพลงอบอุ่นขำ ๆ เกี่ยวกับแมวชื่อโมจิ เรื่องบ๊อง ๆ ที่มันทำเป็นประจำคือขโมยถุงเท้าข้างเดียวจากทุกคู่ไปซ่อนไว้ใต้โซฟา ขี้เล่น เบา ๆ เต็มไปด้วยความรัก”

แบบหลังให้โมเดลมีตัวละคร มีมุกที่เล่นซ้ำได้ และมีโทนเพลง ผลคือท่อนฮุกทั้งท่อนเป็นเรื่องถุงเท้า

แนวเพลง เจาะจงได้ แต่อย่าเยอะเกิน

เลือกแนวเพลงหนึ่งแนว กับคำบอกเนื้อเสียงอีกหนึ่งสองคำ เช่น “อะคูสติก กีตาร์เกาเบา ๆ เสียงผู้หญิงนุ่ม ๆ” หรือ “ซินธ์เวฟ ซินธ์ยุค 80 ฟุ้ง ๆ เหมือนฝัน” ไม่จำเป็นต้องบอกทางเดินคอร์ดหรือ BPM คำที่ชัดสองสามคำได้ผลดีกว่าย่อหน้ายาว ๆ ของทฤษฎีดนตรี

สิ่งที่ควรเลี่ยง

• ขอสไตล์ของศิลปินดังโดยเอ่ยชื่อ โมเดลดนตรีถูกออกแบบมาให้ปฏิเสธการเลียนแบบศิลปินจริง ให้บรรยายเสียงแทน เช่น “เสียงร้องชายแหบ ๆ ท่อนฮุกแบบร็อกคอนเสิร์ตสนามใหญ่” แทนการใส่ชื่อ
• คำสั่งที่ขัดกันเอง “ช้า เงียบ แล้วมีดรอปหนัก ๆ แบบเฟสติวัล” ใครแต่งก็งง จะคนหรือ AI ก็ตาม
• ข้อความยาวเป็นพรืด ไม่กี่ประโยคที่เห็นภาพชัดดีกว่าคำสั่งเต็มหน้า ถ้ามีคำที่อยากให้ร้องแบบเป๊ะ ๆ อยู่แล้ว ให้เขียนเป็นเนื้อเพลงแทนพรอมต์

เมื่อไหร่ควรเขียนเนื้อเพลงเอง

ถ้ารู้อยู่แล้วว่าอยากให้ร้องอะไร สลับไปที่ เนื้อเพลงของฉัน แล้ววางเนื้อลงไป กำกับโครงเพลงด้วยแท็กอย่าง [Verse] [Chorus] และ [Bridge] เพลงจะเดินตามนั้น คุณยังเลือกแนวเพลง เสียงร้อง และภาษาได้เหมือนเดิม

เทมเพลตที่ก๊อปไปใช้ได้เลย

เพลง[อารมณ์] ให้[ชื่อ] เกี่ยวกับ[ช่วงเวลาหนึ่ง] สิ่งที่ฉันรักที่สุดในตัวเขาคือ[รายละเอียด] ขอให้ฟังแล้ว[ความรู้สึก] และ[คำสั่งหนึ่งข้อ เช่น ใส่ชื่อเขาในท่อนฮุก จบแบบมีความหวัง หรือทำให้สั้น ๆ]

เติมในวงเล็บ เลือกแนวเพลง แล้วกดสร้าง ถ้าเวอร์ชันแรกยังไม่ใช่เสียทีเดียว ลองแก้สักบรรทัดแล้วสร้างใหม่ การแก้เล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เพลงที่ต่างกันได้อย่างน่าประหลาดใจ