પપ્પા માટે જન્મદિવસનું ગીત, એમના નામ સાથે

પપ્પા માટે ભેટ શોધવી સૌથી અઘરું કામ છે. શર્ટ છે, ઘડિયાળ છે, નવું ગૅજેટ એ ખોલશે પણ નહીં, અને “શું જોઈએ?” પૂછો તો જવાબ એક જ: “કંઈ નહીં, બસ ઘરે આવી જાવ.” ગીત એવી ભેટ છે જે એ પાછી આપી શકતા નથી અને ન ગમ્યાનો ડોળ પણ નથી કરી શકતા — ખાસ કરીને જ્યારે મુખડામાં એમનું એ જ વાક્ય હોય જે તમે છ વરસના હતા ત્યારથી સાંભળો છો.

ગીતકાર હોવું જરૂરી નથી. એમનું નામ, બે-ત્રણ ટેવો અને એકાદ કિસ્સો લખો — શબ્દો એની આસપાસ લખાય છે, પૂરા સંગીત સાથે સાચા અવાજમાં ગવાય છે, અને એને શોભે એવું કવર પણ બને છે. કેક કપાય ત્યારે વગાડો, એમની ગાડીના ગીતોમાં ચૂપચાપ ઉમેરી દો, કે ભાઈ-બહેનોને મોકલો જેથી સૌ મદદ કર્યાનો દાવો કરી શકે.

ઘણા પિતા મોટી ભાવુક ક્ષણ આવે ત્યાં અસ્વસ્થ થઈ જાય છે. એની સામે નહીં, એની સાથે ચાલો:

• વખાણ નહીં, એમનાં જ વાક્યો. એમની કહેવતો પર બનેલું મુખડું એવી મજાક લાગે જેમાં એ પોતે ભાગીદાર છે, એટલે ભાષણનો જવાબ આપ્યા વગર માણી શકે.
• એમના વિસ્તારમાં વગાડો. ગાડીમાં, હીંચકા પર, દુકાન બંધ થયા પછી — એવી ભીડ સામે નહીં જ્યાં એમને કંઈ બોલવું પડે.
• આખા કુટુંબની ભેટ. દરેક ભાઈ-બહેન પાસેથી એક યાદ લો અને બધી વર્ણનમાં લખો, જેથી ગીત કહે “આપણા સૌ તરફથી”.
• કાયમ માટે. QR કોડવાળું છાપી શકાય એવું કાર્ડ (સબ્સ્ક્રિપ્શનમાં) ફ્રિજ કે ગલ્લા પર ચોંટાડી શકાય, અને કોઈ સ્કૅન કરે ત્યારે ગીત વાગે.

ગુજરાતી ઘરોમાં સાઠમો જન્મદિવસ ઘણી વાર ષષ્ટિપૂર્તિ તરીકે ઊજવાય છે — પૂજા, સગાંવહાલાંનો જમણવાર અને વડીલોના આશીર્વાદ સાથે. આવા પ્રસંગે ગીત જમણ પછી, સૌ ભેગાં બેઠાં હોય ત્યારે વગાડો; દરેક દાયકાની એક યાદ ગીતને એમની જીવનયાત્રા બનાવી દે છે. સૂર પસંદ કરતાં વિચારો કે એમની ગાડીમાં શું વાગે છે: જૂનાં ફિલ્મી ગીતોના શોખીન માટે હાર્મોનિયમ અને તબલાંવાળી ધૂન, ભજનપ્રેમી માટે શાંત, ભક્તિભર્યો સૂર, અને રમતિયાળ સ્વભાવ માટે ઢોલ સાથેની ઉત્સાહી ધૂન. ગાયકનું નામ નહીં, એ સંગીતનું વર્ણન લખો — વાદ્યો, જમાનો, કેવો અવાજ.